คนเชียงใหม่

                      

        กว่า 700 ปีที่เชียงใหม่มีวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องและยาวนานหลายยุคสมัย มีคนกลุ่มน้อยหลายชนิดอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน ทั้งในเมืองและรอบเมือง

       คนเมืองหรือคนล้านนา เป็นชนกลุ่มใหญ่ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเชียงใหม่พวกเขาเรียกชื่อตนเองหลายชื่อด้วยกัน อาทิ คนไทยหรือคนไต ซึ่งในคำบวงสรวงผีปู่และย่าและมีข้อความบันทึกไว้ว่า “….ไทยเยียะนาอย่าหื้อตายแดด” คนไทยโยนก คนโยนก คนไทยวน และคนยวน ซึ่งในชินกาลมาลีปกรณ์และสังคีตวงศ์เรียกเชียงใหม่ว่า “โยนรัฐหรือพิงครัฐโยนประเทศ โยนกรัฐ” โดยในพงศวดารเมืองเชียงตุงเรียกชาวเชียงใหม่ว่า “ ชาวปิง ชาวพิงค์” แต่ปัจจุบันคนล้านนาเรียกตัวเองว่า “คนเมือง”

      มีข้อสันนิษฐานหลายประการกล่าวถึงที่มาของคนล้านนาเรียกตัวเองว่าคนเมือง ซึ่งล้วนมีความน่าเชื่อถือแตกต่างกันไป

     คำว่า คนเมือง นั้น มีการเริ่มเรียกกันในสมัยที่อาณาจักรล้านนาตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ในยุคนั้นมีพวกพม่าหรือม่านเข้ามาอาศัยรวมกับคนล้านนาอยู่มาก คนที่เคยอยู่มาก่อนก็เลยเรียกพวกตนว่าคนเมือง เพื่อจะได้แยกชัดเจนว่าใครเป็นใคร

      ข้อสันนิษฐานที่น่าเชื่อถืออีกข้อหนึ่งก็คือ คำว่า คนเมือง น่าจะมาจากการที่คนล้านนามีตัวเมืองหรืออักษรเมืองไว้ใช้เขียนหรือจารใบลาน และเรียกภาษาพูดของตนว่าภาษาคำเมือง ดังนั้นจึงเรียกผู้ที่เขียนตัวเมืองหรือพูดคำเมืองว่าคนเมืองตามไปด้วย นอกจากนี้ยังการเรียกคนที่อยู่ในอาณาเขตปกครองนั้นว่าคนเวียงหรือชาวเวียงอีกด้วย

   คนเมืองเรียกคนที่อาศัยอยู่ในดินแดนทางใต้ของล้านนาว่าคนใต้ ภายหลังก็เรียกคนอยุธยาว่าคนใต้ ภายหลังก็เรียกคนกรุงเทพฯ และคนเมืองอื่นที่ไม่รู้จักคนใต้ด้วยเช่นกัน โดยบางครั้งก็เรียกชาวใต้