กาดมั่ว
                  
                     แม่ญิงสมัยเก่ากับ "ผ้าสะพายแหล้ง"

ภาพนี้เป็นภาพตลาดสดข้างถนนช้างม่อย เชียงใหม่ ตอนใกล้ ๆ ปากถนนข่วงเมรุ (ตรอกเล่าโจ๊ว) เวลานั้นตลาดวโรรสยังไม่มี พ่อค้าแม่ค้านำสินค้ามาวางขายตามสองข้างทาง

โปรดสังเกตว่าผู้หญิงสมัยนั้นไม่สวมเสื้อ ใช้ผ้าขาวสะพายพาดไหล
เรียกว่า “ผ้าสะหว้ายแหล้ง”

ผู้หญิงเมืองเหนือเพิ่งจะมา “ตื่น” สวมเสื้อกัน ภายหลังเกิดจลาจลเงี้ยวยืดเมืองแพร่ไว้ได้แล้ว ทางรัฐบาลได้จัดส่งทหารจากกรุงเทพฯ และจากพิษณุโลกขึ้นมาปราบปรามพวกกบฏเงี้ยว ทหารที่ขึ้นมามามีจำนวนหลายร้อยคน มีทหารจากท้องถิ่นต่าง ๆ เช่นเดียวกับครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งทางรัฐบาลส่งทหารหลายพันคนขึ้นมาป้องกันประเทศชาติตามชายแดนภาคเหนือหลายจังหวัด ทหารไทยเหล่านี้เป็นคนมาจากท้องถิ่นต่าง ๆ กัน ซึ่งย่อมมีทั้งคนดีและคนชั่ว บางคนได้ไปทำมิดีมิร้ายข่มเหงรังแกราษฎร ทำลายขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมอันดีงามของคนพื้นเมืองเสียสิ้น ทำให้ชื่อเสียงส่วนใหญ่ของกองทัพไทยเสื่อมเสียไปด้วย เพราะคนชั่วเหล่านี้ ไม่เคยพบเคยเห็นวัฒนธรรมและประเพณีแปลก ๆ มาก่อน

ตั้งแต่นั้นมา ผู้หญิงในภาคเหนือจึงเริ่มใส่เสื้อหุ้มร่างกายมิดชิดกันหมดสิ้น