ดินแดนถิ่นฐานล้านนามีการผลิตเครื่องปั้นดินเผากันมานานแล้ว มีความรุ่งเรืองมากในพุทธศตวรรษที่ 21
มีการแลกเปลี่ยนเครื่องปั้นดินเผากับของป่าที่ชาวป่าชาวเขาหามาได้

คนเมืองใช้หม้อดินเผากันมานาน กระทั่งถึงปัจจุบันก็ยังมีใช้กันอยู่ได้แก่
หม้อนึ่งที่มีปากกว้าง เอวคอด
หม้อแจ่งที่มีทรงสูงใช้ต้นคนโทดินสำหรับใส่น้ำดื่ม น้ำในน้ำต้นจะเย็นอยู่ตลอดเวลาเพราะน้ำต้นมีรูพรุนอยู่ในตัว

เครื่องปั้นดินเผาที่ขึ้นชื่อของเชียงใหม่มีอยู่หลายแห่งด้วยกัน
เช่น หม้อบ้านกวนหารแก้ว ตำบลหารแก้ว อำเภอหางดง
ชาวลัวะเป็นต้นแบบในการผลิต มีแหล่งผลิตอยู่ที่บ้านเหมืองกุง ตำบลหนองควาย อำเภอหางดง มีชื่อในการทำน้ำต้นมานานกว่า 150 ปี ถัดจากบ้านเหมืองกุงไปเพียงข้ามถนนก็ถึงบ้านขุนแส มีการทำเครื่องถ้วยขุนแส บ้านเหมืองกุงและบ้านขุนแส มีบรรพบุรุษเป็นชาวไทยหรือเงี้ยว