กวีขี้เมา

ไพฑูรย์   พรหมวิจิตร

กินลมอิ่มแดดเช้า      ชิมตะวัน ฮะฮา

รินนรกจิบสวรรค์      หกฟ้า

เงินทองใช่สำคัญ       คือกรวด ทรายเวย

ตำถั่วกินผักหญ้า        หยั่งรู้โลกกิยวิถี

จนมีใชแบ่งชั้น         ชนกวี ฤาพี่

นักคิดบุรุษสตรี         ใหญ่น้อย

ขีดเขียน แต่งฤดี       ดัดมนุษย์ นอนาย

รวยยิ่งเศรษฐีร้อย     หมื่นล้านรูปีสกุล

เจียระไนฝุ่นเพชรแก้ว      มณีนิล ฮะฮา

ตูบต่างราชวังอินทร์          เอี่ยมโอ้

ใต้หล้าจบฟ้าดิน               ทะลุส่อง แจ้งพ่อ

แก่สลักลมแดดโล้             เลื่อนพู้นสำเภาใจ

ฝันใหญ่ซื้อฟากฟ้า           เดือนดาว ฮะฮา

น้ำสลักชื่อยืนยาว            อยู่ยั้ง

เริงฝนล่องเมฆขาว          ควันหมอก เอิงเอย

ไส้ชุมเบียร์บ่อยครั้ง         คาบแก้วตะวันทอง

ท่องจักรวาลว่ายเวิ้ง         วิมานแมน

ย้ำนรกโลกันดร์แดน       ต่ำใต้

สาวหนุ่มนับหมื่นแสน      สานุศิษย์ ฤานัน

เขียนโลกรวมฝันไซร์     เสน่ห์เจ้าวจีคม

สมบูรณ์ข้าวน้ำทิพย์       กระยาหาร ฮะฮา

ล้ำเลิศจิตนาการ          ลึกซึ้ง

ผลิฝันนฤมิต งาน         อมตะ บารนี

คำหยาดเหยาะน้ำผึ้ง    หล่อเลี้ยงใจนรา

เป็นศิลปินพื้นบ้านพ่อง เป็นหยัง  สุมสมสโนนักล้ำ  เลอสรวง

บแม่นจิต กรดัง ดื่มบ้า อิ่มทิพย์จิบดาวดวง เด่นฟ้า

เดินดินดีดฝุ่นพัง ฝนฉ่ำ ปั้นโคลนสู่ทิพย์ปวง อมตะ

เย็นนิ่งอยู่ท้วยท้า ทุกข์ตรม วางทุกข์ไว้แผ่นหล้า ล่องวิมาน

เดินฟ้าบินลุ่มเบื้อง บาดาล เอ่ชา

ยึดมั่นอุดมการณ์ แกร่งแท้

แห้งท้องจิต วิญญาณ อิ่มเอิบ นอยแม่

ไฟลุกอหังการ์แล้ ลึกล้ำประพันธ์เรือง แลเฮย