จากงานทำบุญสืบชะตา 84 ปี พ่อน้อย สิงห์แก้ว มโนเพ็ชร
5 พฤศจิกายน 2546
ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
จงดลบันดาลความสุขความเจริญสมบูรณ์พูนสุขด้วยโภคทรัพย์
ข้าวของเงินทองมีกินมีใช้อย่าได้ขาดตกบกพร่อง
อีกทั้งโรคพยาธิอันใดก็อย่าได้มีมาปรากฏ
จงประกอบด้วย อายุ วรรณะ สุข พละ ทุกเมื่อเทอญ
สิงห์แก้ว มโนเพ็ชร์
5 พฤศจิกายน 2546
คนเฒ่าดี มีลูกหลานหลาย
คนเฒ่าบ่แผ่ผาย ลูกหลานหายบ่หันหน้า
คนปากหวาน เถิงก้นมันส้ม
คนยังนิยม ใฝ่มัก
ปากร้ายใจดี จะมีคนรัก
ก็เขียมเผ่าผู้ คนฟัง
อู้หื้อเปิ้นรัก ยากนักจักหวัง
อู้หื้อเปิ้นชัง กำเดียวก็ได้
คนบ่ฮู้ อย่าไปโทษสมอง
เป๋นต่าบ่ลอง ฮ่ำเฮียนเมื่อหน้อย
หม้อบ่อฮ้อน บ่ใช่เป๋นแต่ไห
เป๋นแต่ไฟ บ่ฮ้อนหื้อหม้อ
อู้ม่วนจ๋าหวาน ขับขานเข้าใกล้
เหมือนหอมกันรังดอกไม้
ไต่ขัวบ่ป๊น อย่าฟั่งห่มกันโยนฮาว
นกบ่บิน อย่าไปเขิงปีกมันอำ
งัวควายบ่กินหญ้า อย่าไปข่มเขามันลง
ของกิ๋นลำ อยู่ที่ผู้มัก
ของรักอยู่ที่คนเปิงใจ๋
ของกิ๋นบ่มัก บ่ช่างขับจ๋ำ
ของกิ๋นบ่ลำ บ่ช่างกำป้อน
ขืนเขกิ๋น ลมช่างขึ้นต้อน
บ่ไหลลงคอ ฮอดต้อง
อันหัวใจ๋คน เหือนคมมีดพร้า
จัหล้างเถี่ยนกล้า ปอฟัน
จับหล้างเถี่ยนนั้น คมก็เหมือนสัน
ซ้ำเตื้อไปฟัน ฟันแล้วก็บ้าง
ผ่อแม่ญิงงาม ผ่อเมื่อยามข้ามน้ำ
ผ่อม่อจายปัญญาเลิศล้ำ
ผ่อเมื่อมันกิ๋นเหล้า เมายา
ไม้อ่อนก้อม เพราะคมมีดเหลา
คนเฮาหูเบา เพราะกำกึ๊ดตื้น
หันไม้ใหญ่สูง อย่าไปเบี่ยงขึ้น
จั้งตกลงมา เสียบกั๊ด
ก๋ารผ่อคน อย่าเร็วรวบรัด
อยู่ตั๊ดที่หน้า หนเดียว
มนุษย์ลุ่มฟ้า โลกหล้าใจ๋เหนียว
ใจ๋ก๋ำมือเดียว ไผหยั่งบ่ได้
สาคะรา คงคาเหนือใต้
จ๋าเตียมไป เชี่ยวลึก
สิบซาววา หยั่งได้ลงตึ๊ก
กำก่อนกี้ โบราณ
หวานลิ้นกิ๋นต๋าย อย่าฟั่งหลิ่งหลู้
จักเสียที่จู เอช้อย
เหมือนมดหัวแข็ง ดำแดงตั๋วน้อย
ต๋ายจ๋มน้ำอ้อย หวานมัน
คนเฮามนุษย์ ก็ย่อมเหมือนกั๋น
มักต๋ายเมื่อมัน ยกยอปอปั้น
ผ่อหื้อไปยาว อย่าสาวความสั้น
ปัญญาไผมัน หยั่งคิด
หลงเหยหลง หลงดงป่าไม้
เถิงหลงว่าได้ ซาววัน
ยังรู้ป้อกปิ้ก กลับได้คืนหลัง
หลงเหยหลงกำ หลงคืนบ่ได้
หลงจิตหลงใจ แสบแผวในใส้
หื้ออดเกี้ยดูอั้น ปายใน
บ่กวรม้ำมึก ดื่มไว้ในใจ
แล้วไปหายไป แป๋งใจ๋ยืดกว้าง
อดส้มกิ๋นหวาน อดก๋านเวียกสร้าง
บ่มีภัยมาร เดือดร้อน
หวานปากของคน เหมือนสุรพิษ
หลงผิดเชื่อถ้อย คารม
อันหวานปล๋ายลิ้น ช่างปลิ่นเป๋นขม
ท่านเปรียบเหมือนลม มัดไหนก็เสิ้ง
ลมลิ้นของคน ปั๊ดไหนก็เหวิ้ง
กันบ่ฮู้เจิงพิรุธ
สบันงายมหลายป๋ายใบตั้ง
คนเฮาบ่อมมีผะลาดมาดปั๊ง
เหมือนจ๊างสี่ตี๋นผะเลิดตกดอย
